Nieuwe reis, nieuwe weblog!
Door een storing op deze site, zijn veel verhalen weg en kon ik een hele tijd niet inloggen. Daarom ben ik een nieuwe weblog begonnen op: www.mirteklingeler.waarbenjij.nu
Terug in Nederland!
Sinds maandag ben ik weer terug in het 'koude' Nederland. Ik kwam om 7 uur in de ochtend aan op Schiphol en zag m´n ouders, broertjes en vriend staan met een groot spandoek: Chickie, welcome home! Naast dat het heel leuk was om hen weer te zien, had mijn moeder ook een blok kaas en verse melk mee, dit maakte het feest natuurlijk helemaal compleet! Gister avond had ik een avond georganiseerd in een scouting gebouw, hier gaf ik een PowerPoint met verhalen over Ghana, dit was een erg leuke avond en het was leuk om m'n verhaal tegen veel mensen te kunnen vertellen!
Delaatste paar weken in Ghana ben ik van gastgezin verwisseld. Van een luxe gastgezin, met een wc, zonder wc, een kamer met een matras op de grond, plastic tuinstoelen en elektriciteit, een gezin met 2 meiden, 1 jongetje en een moeder. Naar een gastgezin met een hutje, een poepveld, een bucketshower, geen stroom en een gezin met 9 kinderen, 2 moeders en 1 vader. Kortom: totaal anders. Maar wat heb ik het hier geweldig gehad! Het is echt heel leuk om helemaal back to basic te gaan en ik heb de 'luxe' die ik eerst had helemaal niet gemist.
2 weken voordat ik vertrok uit Ghana begon de vakantie op mijn school, hierdoor moest ik eerder afscheid nemen van alle lieve kindjes uit m'n klas. Alle kinderen moesten huilen en ik kon het ook niet droog houden! Bijna 3 maanden lang heb ik ze les gegeven, buiten gespeeld, ze verzorgd zover ik dat kon doen en echt een band opgebouwd.
In de laatste 2 weken dat ik 'vakantie' had ben ik vooral bezig geweest om spullen te kopen voor de school. Ik had namelijk 1250 euro van basisschool de Driemaster gekregen, dat hadden ze opgehaald met de fancy fair! Ik bracht een bezoekje aan de kinderafdeling van het ziekenhuis, waar ik alle kindjes een kadootje gaf. Ik ging zwemmen met gehandicapte kinderen. En kocht veel spullen oa een kopieerapparaat, zo'n hele grote, en tafels en stoelen en een schoolbord voor het nieuwste klas lokaal. Ook organiseerde ik een opendag voor de bibliotheek waar ik elke donderdag werkte, normaal zijn er in de middag 10 kinderen, nu waren er 90!
De afgelopen week was ik naar het zuiden, naar de kust, gegaan. Hier was een soort park met allemaal huisjes en hutjes en daar sliep ik, en het grensde aan het strand! Er waren veel mensen met Rasta haar en een Reggea geloof en veel trommels en muziek. Ook waren er veel mensen uit andere delen van de wereld die ik heb leren kennen, van Litouwen tot Australië.
Nu ik weer terug ben in Nederland besef ik pas hoe anders het allemaal is. Je kan weer naar de supermarkt lopen, waar verpakt vlees is en verse producten. Je woont allemaal in een eigen stenen huis met je eigen gezin in plaats van met veel andere familie leden bij elkaar. Ik vind het aan de ene kant wel weer heel leuk om terug te zijn, maar ik zou het ook nog veel langer kunnen volhouden in Ghana! Ik ben blij dat ik het land heb mogen bezoeken en ik heb er heel veel van geleerd. Ik zal zo de laatste foto's uploaden :).
Leuk dat jullie mijn reis hebben gevolgt, als jullie nog vragen hebben of verhalen willen horen, dan kan je altijd een berichtje sturen! :) Groetjes Mirte
Happy Easter
Hier maar weer eens een blog. Niet omdat ik het zelf tijd vond, maar omdat ik allemaal mailtjes en smsjes krijg dat jullie het weer tijd vinden voor een blog, dus bij deze :) (En ik kon trouwens geen betere titel bedenken dan happy easter..)
De afgelopen weken zijn echt voorbij gevlogen! Bladerend in m'n dagboek, wat ik netjes elke avond bij hou, zie ik dat ik toch wel weer wat dingen heb beleefd! Afgelopen zondag was er een diploma uitreiking voor 9 naaisters die een 3 jaar lange opleiding hebben gehad. In Nederland mag je op je diploma uitreiking maximaal 3 of 4 mensen meenemen, hier waren er minstens 300 toeschouwers! Wij blanke zaten, natuurlijk, op de voorste rij en op stoelen. De geslaagde vrouwen gingen ook dansen en wij blanke moesten mee doen. Stonden we daar als planken te dansen, terwijl allemaal mensen aan het filmen waren en tussen de soepele Afrikaanse vrouwen. Want als Ghanezen1 ding goed kunnen is dat dansen! De vrouwen liepen ook een paar modeshows, met mooie kleren!
Vorig weekend had ik een bezoekje gebracht aan het afval recycling project. Dit is een project dat is opgericht in ik dacht Bolga, daar zijn nu 400 'opgeleide' vrouwen. Ze maken manden, tassen, potten, sieraden, echt alles van afval zakjes. De vrouwen die deze cursus hebben gekregen kunnen nergens een baan krijgen en kunnen doormiddel van dit toch actief blijven en geld verdienen! In Tamale is het net begonnen en er zijn nu 15 vrouwen met de wekelijkse cursus bezig. Ik ben zeker van plan om dit project vaker te bezoeken, ik kan al een paar leuke armbandjes maken van afvalzakjes! Deze week ga ik met de oprichster wat drinken in de stad :).
Op school geef ik steeds meer lessen, wat ik heel erg leuk vind! Ook ga ik elke dag met een paar kinderen naar buiten om onder the mango tree, prive les te geven. Ik zie echt dat de kinderen erop vooruit gaan! Vorige week had ik samen met Katrien EHBO les gegeven aan de docenten, heel grappig! Om te beginnen gaven we alle docenten rubbere handschoenen, we hadden er niet over na gedacht dat die grote Ghaneze handen nooit in de Nederlandse Hema handschoentjes passen! Ik heb van het sponsor geld een televisie en dvd speler gekocht voor de school, die gezichten van de kinderen zijn echt onbetaalbaar toen ze de tv zagen. Hoe blij ze hier mee zijn, niet normaal! Nu kunnen ze ook op een andere manier dingen leren en de ouderen documentaires kijken over de rest van de wereld.
Ik ben eigenlijk al helemaal gewend aan Ghana, ik slaap door de moskee alarm geluiden heen, die elke ochtend om 4 en 5 uur al beginnen. Ik ben al gewend aan m'n dagelijkse portie Noodles als avond eten. De kinderen die overal aan je gaan hangen en soms zelfs aan je arm gaan likken, met het idee dat ze dan ook blank worden. De mannen die hand in hand lopen. De geiten die overal slapen en voor je fiets stoppen met lopen. De regen, die nu helemaal niet hoort te vallen maar het toch doet, en waardoor je niet veilig doorheen kan fietsen. De ijsfietsen die ik overal kan vinden.
Na al het leuke dagen, leuke momenten en belevenissen kregen we een paar weken terug te horen dat er een Nederlandse vrijwilligster is vermoord in het zuiden van Ghana. We zijn hier erg van geschrokken en leven erg mee met de ouders en de andere vrijwilligers die er bij waren! Er is een bende actief die achter blanken aanzit. Ook is er vorige week een vrijwilligster waar ik veel mee om gingerg ziek geworden. Ze heet Els en komt uit Belgie. Ze ligt nu in Accra, de hoofdstad van Ghana in een 'goed' ziekenhuis. Ze heeft nu menegitus, maar ze heeft ook al een hersenbloeding gehad en gehoord dat ze al 3 maanden zwanger was, maar die 2 dingen waren allebei niet waar. Ik hoop dat ze weer terug komt naar Tamale en dat ik met haar 6 mei naar NL kan vliegen en daarvoor nog een paar dagen met haar in het hotel kan chillen, wat namelijk ons plan was!
Morgen is het Eva haar laatste dag hier, zij woont ook in Alkmaar dus dat is echt super leuk! Ik ga met haar een dagje mee naar haar project waar allemaal vrouwen zijn tussen de 14 en 21 jaar. Donderdag ga ik weer verven in de bieb en vrijdag t/m ma ben ik vrij! Zondag ga ik met Sylvester naar de kerk omdat hetpasen is,ik mocht alleen mee als ik dan ga dansen, dat is geen reden om niet te gaan!
Over een paar weken, 11 april, ben ik jarig dus tegen die tijd komt er wel weer een blog online! Bedankt voor alle super leuke en lieve reacties! X
Mole & Hand in Hand
We zijn weer een tijdje verder, zit hier al bijna een maand! Dus tijd voor een blog!
Ik ben vorig weekend naar het Hand in Hand project geweest, hier 4 uur vandaan. Op dit park wonen allemaal geestelijk en lichamelijk gehandicapten, die zijn afgestaan of gedumpt door hun ouders. 1 meisje had geen armen en benen en was gered toen haar ouders haar in de rimboe wouden achter laten. Echt heel erg indrukwekkend! Maar ook heel mooi om te zien dat ze hier hun plek hebben waar ze met liefde worden verzorgt! Dit weekend heb ik ook veel apen en mooie watervallen gezien.
Afgelopen weekend ben ik naar Mole geweest. Dit is het dierenpark van Ghana. De heenweg was lang, de terug weg nog langer. Op de heen weg hadden we eerst 2,5 uur vertraging en daarnastopte de motor van het busje er naar een paar uur mee. We vermaakte ons wel wat we gingen gezellig kaarten en na een paar uur konden we weer verder rijden. Op de terug weg lag ik lekker te slapen, rende opeens iedereen in paniek de bus uit, stond het busje in brand! Stonden we dan, in the middle of nowhere. Maar iedereen heeft het overleefd! Het weekend zelf was heeel gaaf! In de ochtend deden we een wandelsafari, waar we veel olifanten hadden gezien! En in de middag en in de nacht gingen we met de jeep rijden, wat een avontuur is dat! We zaten boven op de jeep! We hadden ook een grote hotel kamer, waar afentoe een aap op de deur sloeg. Ik heb ook een tijdje vast gezeten in mn kamer omdat er voor de deur een paar bavianen stonden!
Afgelopen week heb ik nog veel meer leuke dingen gedaan, zo ben ik naar een verjaardagsfeestje geweest van vriendinnen van m'n tweeling broers. Die heten trouwens Harif en Sharif. Het was hier valentijnsdag, ze noemen het ook wel chocolade dag. Heb een paar dagen ziek op bed gelegen, terwijl het stroom het ook die dagen niet deed. En ik heb veel geiten gezien met een theezakje in hun mond en het touwtje met een lipton kaartje die uit hun mond hangt, heel grappig!
Gister hebben Esme en ik op de markt fruit gehaald en op schalen uitgedeeld aan 4 arme gezinnen in de omgeving, ze waren heel blij en bedankte ons heel vaak! Toch leuk hoe blij ze hier met iets kleins zijn! Morgen ga ik met mijn zusje van 17 mee naar haar middelbare school, ik mag een dagje meelopen en dezelfde dingen doen die zij ook doen! Lijkt net puberruil.
Ik zit alweer op een derde van m'n reis, de tijd vliegt voorbij! Maar dat heb je als het leuk is! Fotos uploaden op m'n blog gaat trouwens erg lastig, maar gelukkig heb ik een lieve vader die het doet en er zelf leuke teksten bij verzint! X Mirte
This is Africa!
Ik ben hier nu alweer bijna 2 weken, heb weer veel beleefd dus tijd voor een nieuwe blog!
Vorige week donderdag, kregen we in de middag een rondleiding bij allemaal hutjes, heel indrukwekkend om te zien! We bezochten een chief, dat is een soort van dorps hoofd en gingen ermee op de foto, daarna aten we in een compound. Dit zijn allemaal hutjes in een rondje met een binnenplaats. Het is er heel arm. We aten wat Ghanees eten, niet echt heel lekker. En tot ons grote verbazing kwam er opeens een grote tv uit een hutje vandaan, het was tijd voor de Africa Cup! Ghana - Burkina Faso. Helaas verloren we na penaltys. In de rust viel overal de stroom uit, toen het net optijd weer aan ging werd er nog harder gejuigd dan bij de momenten dat er een doelpunt viel. Op de terug weg met de taxi, kwam er, toen we aan het rijden waren, opeens een man uit de achterbak kruipen, ik heb me nog nooit zo erg rot geschrokken!
De taxis zijn hier alles behalve luxe. Ik ben al op het punt gekomen dat ik me verbaas als de snelheidsmeter het doet, laatstaan dat er spiegels op de taxis zitten! Alles zit aan elkaar geplakt met ducktape.
Vrijdag bezochten we m'n werk en aten we bij een Lodge, super mooi! Er waren overal fruitbomen waar je lekker van kon eten :). Daarna gingen we met wat vrijwilligers naar het zwembad en werd ik weer eens ten huwelijk gevraagd. We zouden om 3 uur naar m'n gastgezin gaan, dit werd uiteindelijk 7 uur later onder het motto 'This is Africa'
We werden warm onthaald door onze 'big momma' Layla, hele lieve vrouw die de heletijd aan het lachen is! De hele week sliep ik onder een ventilator die het geluid maakt alsof er een heliktopter opstijgt, gelukkig heb ik nu een bijna geluidloze :). Ons kamer kan je vergelijken met een gevangenis, maar ik vind het heerlijk! Er ligt een matras op de grond, staan 2 tuinstoelen en een tafeltje. Onze badkamer is 10 meter verderop, met 1 straal water uit de douche en een wc zonder wc bril, maar wel een wc! :) Sinds ik hier ben, ben ik trouwens gestopt met nagelbijten!
Zaterdag kregen we, net als elke ochtend, ontbijt op bed: Droog brood en water. We hadden deze ochtend jambe les en gingen in de middag zwemmen. Het zwembad is gratis, totdat je in het water springt! In de avond moest ghana weer voetballen, alleen hebben we er niks van gezin omdat het stroom uit was gevallen. Zondag hebben we wat kadootjes gekocht op de culturele markt en 'pizza' gegeten.
Maandag was m'n eerste echte werkdag, ik heb een hele leuke klas en leuke juf! We dansen na elk serieus vak, zodat ze het vak met een goed gevoel afsluiten. Ik heb zelf veel inbreng en mag veel dingen bepalen. Ik had van een juf in nederland oa potloden en gummetjes gegeven, die deelde de juf uit en die gezichten waren zoooo blij met dit! Echt leuk om te zien!
Dinsdag had ik weer gewerkt, zoals elke doordeweekse dag en in de middag gingen Es en ik naar de markt om onze big momma te helpen op de markt, we verkochten water! En goed dat het ging! iedereen wilt natuurlijk wel bij 2 blanke vrouwen water kopen!
Gisteren had ik veel kinderen met wonden die allemaal naar mij werden gestuurd, de ene nog groter dan de anderen maar er was heel weinig materiaal om het schoon te maken of te verbinden, ik heb die middag voor 165 cedi (ongeveer 60 euro) heeeel veel pleisters, verband, gaasjes, pillen voor alles en nog meer gekocht. 2 dozen vol! Hier kunnen ze weer een tijdje tegen aan.
Dit weekend ga ik naar een plaats hier 4 uur vandaan, morgen ochtend worden we om 4 uur opgepikt door een taxi. We gaan naar het hand in hand project, opgericht door een Nederlandse arts. Hier zijn heel veel gehandicapte kinderen, hier gaan we ook slapen en zaterdag grote watervallen bekijken en naar het apenpark! Ik ben benieuwd!
Mocht het nog niet helemaal duidelijk zijn, ik heb het hier heeeel erg naar m'n zin! :)
Ik ben er!
Hey! Eindelijk heb ik eventjes tijd om op internet tegaan, ik heb geen idee hoelang dus als het verhaal opeens stopt, is dat de reden dat ik weg moet!
Na een te kort en haastig afscheid bracht ik zaterdag de koffers weg, we hadden de koffers een kwartier telaat ingeleverd, maar gelukkig kwamen ze wel aan in Accra! De vlucht was heel luxe, met veel eten en een eigen schermpje met films en spelletjes. De aankomst in Accra was wel een drama, 1 koffer was vermist, maar na een tijd zoeken en wat hulp was die weer terecht! Samen met Esme deden we de koffers op een karretje en reden we naar buiten. toen we door de deur heen gingen stonden er heel veel Ghanezen met briefjes, echt een heel leuk gezicht. We werdcen opgehaald door Mr Prince en gingen naar buiten, heel dom we reden tegen een paaltje aan en alle koffers vielen op de grond. Er kwamen meteen mannen ons helpen, we liepen naar de taxi en toen eisde alle mannen geld, gelukkig jaagde Mr Prince ze weg. We sliepen die nacht in een hotel, ik had de mooiste kamer :).
Zondag gingen we met een busje rondreiden in Accra, we bezochten een supermarkt, met roze winkelwagentjes, kochten een simkaart, alleen komen m'n smsjes niet aan in Nederland. We hebben de hele middag op het strand gezeten, super leuk! Allemaal muziek, dansende mensen, lieve kindjes en jongens waar we mee gingen voetballen. Ook was er veel armoede en mensen proberen op allerlei manieren geld te verdienen, er lopen veel paarden rond waar je een ritje mee kon maken, maar dat heb ik niet gedaan hoor! Op de terug weg hadden we onze eerste aanrijding, niet heel gek want de mensen rijden hier alsof ze in GTA zitten, ze halen je links en rechts in. In de avond aten we weer rijst met kip.
Maandag ochtend moesten we om 5 uur opstaan om met een taxi naar het busstation te gaan, onderweg hadden we onze tweede aanrijding met de auto. Ook heel fijn dat er geen gordels in die auto's zitten. Deze dag zaten we 12 uur in de bus, heel indrukwekkend om het land te zien veranderen in 'rijk' naar steeds armer, we zagen veel bosbranden en zwaaiende mensen. Overal waar je rijd lopen mensen met veel spullen op hun hoofd die ze proberen te verkopen.
Maandag avond kwamen we laat aan om vervolgens weer rijst met kip te eten, heel varieerend zijn ze hier. Daarna vertelde Bash, de jongen die ons contact persoon is leuke verhalen. Zo vertelde hij toen hij in Nederland was, hij in de trein naar de wc moest. Hij kon nergens een knop vinden om door te trekken, toen zag hij een rode hendel. Je raad het al. De trein stond meteen stil, hij sneakte de trein uit. De helft van de verhalen breekt hij halverwege af, omdat hij heel hard moet lachen, echt grappig!
Gister hebben we de heledag door Tamale gelopen, de warmte is iets waar ik echt aan moet wennen. Alles, behalve sinas en cola, is hier heel goedkoop. Een zakje van een halve liter water is 4 cent, een uur internetten is 80 cent. Ik voel me hier net een beroemdheid, iedereen maakt foto's van je, of een jongen gaat naast je lopen en maakt een vriend ' onopvallend'een foto. Veel kinderen zwaaien, heel leuk! We hebben ook een markt bezocht, het stonk er vreselijk maar het was wel leuk om te zien! In de avond aten we weer rijst met kip en speelde we met 2 ghaneze contactpersonen Party en Co. Ook mochten we ze verkleden en opmaken tot een vrouw, hilarisch!
Vandaag zijn we aan het fietsen, we zijn vanmorgen naar het voetbalstadion geweest, We hebben in het doelgelegen, en op de middelstip geweest. De vrijwilligers zijn allemaal super gezellig en we lachen de hele dag. Heel lief, nu komt Bash een broodje ei eten, dit eten we elke ochtend. Maar ik heb wel hele erge trek! |
Vrijdag ga ik naar m'n gastgezin, ik zit samen met een heel leuk meisje Esme. Maandag ga ik voor het eerst naar m'n werk! Ik ben benieuwd. Ik heb nu geen kabeltje mee voor m'n fotos erop te zetten, maar ik heb heel veel leuke foto's! Ik mis m'n vriend en m'n ouders wel al ee nklein beetje, maar douchen met een bak water, water halen in een water put en dat soort dingen vind ik helemaal niet erg! het voelt net alsof ik in Expeditie Robinson zit, ik moet net Als Faya bij de proef een emmer in een put gooien en zover mogelijk vullen. Gelukkig helpt iedereen je! :)
Ik heb nog een paar minuten internet dus ga nog even wat berichtjes beantwoorden. Ik wil jullie bedanken voor alle leuke reacties op m'n vorige bloggen! Tot de volgende blog :)
Het komt steeds dichterbij!
En daar gingen we hoor, m'n moeder en ik, vol goede moed inde treinrichting Dordrecht. Afgelopen zaterdag was daar namelijk een deelname dag. Deze dag is georganiseerd door de organisatie, Vrijwillig Wereldwijd, waarmee ik naar Ghana ga. Ondanks dat we een half uur te laat binnen kwamen, doordat de trein die niet verderreed dan Leiden, was het een erg leuke dag! Iedereen stelde zich voor, we keken filmpjes van Ghaneze gastgezinnen en scholen en oud-vrijwilligers vertelde hun ervaringen. In de pauze heb ik veel andere vrijwilligers gesproken, nummers uitgewisseld en plannen gemaakt! Al snel hadden we met een paar meiden bedacht om een 'toneelstuk/musical' te maken met de kinderen, we sminken ze, zorgen voor muziek en kleding.
Op de terug weg konden we met een ander meisje en haar moeder meerijden tot aan Beverwijk, best lachwekkend dat zij al 'speciale condooms' heeft aangeschaft.
Ik vlieg samen met 8 andere vrijwilligers met KLM naar Accra, de hoofstad van Ghana. Stiekem zit ik toch wel een beetje tegen de aankomst op, ik heb al denk ik al teveel verhalen gelezen denk ik. Je komt als enige blanke aan, een Ghanees pakt je koffer, rent er mee weg, jij er achteraan, moet hem geld betalen omdat hij je koffer heeft gedragen, hij stopt je koffer in een taxi en daar moet je dan maar mee gaan rijden. Gelukkig ben ik dus niet in m'n eentje, dus alles komt goed. ;). Maar we worden daar gewoon opgehaald van het vliegveld door iemand van de organisatie. Dus natuurlijk hoef ik me geen zorgen te maken!
Ik vertrek op 2 februari om 2 uur en ik kom 5 mei om 7 uur in de ochtend weer terug op Schiphol.
Bij Albert Heijn Hoefplan, waar ik nu zo'n 24 uur per week werk, staat om precies te zijn sinds 18 dagen een bus. Deze bus staat naast de plek waar je je flessen terug brengt en is voorzien van een papier waar opstaat wat ik precies ga doen in Ghana. De klanten kunnen hier hun flessenbonnetje in doneren.Ik heb de bus vanmorgen weer geleegd en nu staat er intotaal al 200 euro op de teller! Het geld is niet voor mijn reis hoor! Maar voor de school en crèche waar ik ga werken. Ik koop in Nederland knutsel spullen/ schoolspullen/ Engelse voorleesboekjes van de kringloop en de rest neem ik op een pinpas mee en besteed ik daar wanneer ik weet wat ze echt précies nodig hebben.
Ook heb ik een rekening voor sponsoren geopend! Wilt u een steentje bijdragen voor de kinderen in Ghana? Dat kan! U kunt uw bijdrage storten op 674592506.
Sinds een maand zit ik ook op gitaarles, het gaat al best goed en ik neem ook een gitaar mee naar Ghana! Lijkt me leuk om met de kinderen of andere vrijwilligers liedjes te gaan zingen!
10 december krijg ik m'n intentingen, ik verwacht datik bijna alle inentingen krijg.
24 december heb ik m'n rijexamen, ik hoop dat ik die haal voor 2 februari!
Nog 68 dagen te gaan!
(het schiet al op!)
Het begin van een cultuurshock is er al!
En dan ligt er opeens een dikke envelop op de deurmat, met de voorwaarden en een contract, visum papieren, paklijst en een 'tip, cultuur en wegwijs in Accra en Tamele' - boekje.
Hier volgen een paar citaten uit het boekje:
'Tijdens het begroeten van ouderen en/of gerespecteerde mensen kniel je neer met één knie op de grond.'
'Als iemand je op straat wilt roepen word er vaak naar je gesist, tssssss : dit is niet onbeleefd bedoelt maar een gewone manier om iemand te roepen.'
'Het is normaal om bij een bezoek aan een hooggeplaatst persoon een kleine gift te overhandigen. Meestal is een klein geldbedrag genoeg. (5 cedi's)'
5 cedi's is omgerekend 2 euro, dus een dagelijks bezoekje aan een hooggeplaatst persoon gaat het niet worden!
'Het is heel normaal om iets van iemand te vragen als je iets nodig hebt of iets te vragen wat de ander mooi vindt, zoals je kleding, schoenen of fototoestel. Een algemeen geaccepteerde reden om iets niet te geven is dat je er maar één van hebt. De meeste Ghanezen geven het gevraagde vaak wel.'
'Eten is in Ghana erg belangrijk. Als je ergens komt waar mensen aan het eten zijn, roepen ze 'you're invited' '.
'Alle meisjes in Ghana dragen oorbellen, zonder oorbellen ben je geen vrouw'
Gelukkig heb ik aan beide oren 2 gaatjes :).
'Iedereen eet alleen met zijn rechterhand. De linkerhand wordt in Ghana gebruikt om je billen te wassen en is het dus vies en onbeleeft om die hand te gebruiken. Ook als je iemand iets geeft, betaalt, een taxi aanhoudt, groet enz, gebruik je alleen je rechterhand.'
In het boekje staan ook bladzijdes vol met zinnen en woorden, in elk gebied in Ghana spreken ze een andere taal, maar de gemeenschappelijke taal is Engels. Ik vind de taal in Tamale nu al leuk!
Het eten is lekker = Dingjassa
Pindaringen (snack/ontbijt) = Koeli Koeli
Zon = Wungtang-a
Wat is dat?= Bollé bala?
Buikpijn = Poeni
Nu = Poengpoengo
Ik denk dat ik mijn Wrts wachtwoord maar weer ga aanvragen en alle woorden en zinnen ga leren, komt denk ik wel van pas aangezien niet alle mensen, laatstaan kinderenvloeiend Engels spreken.
De overige voorbereidingen zijn al in volle gang, volgende week word een rekening geopend voor sponsoren, 10 december krijg ik m'n inentingen en 24 december heb ik m'n examen voor m'n rijbewijs, die wil ik voor dat ik weg ga graag halen!
Daarnaast kom ik 5 mei terug, de dag waarop ook de laatste thuis wedstrijd van AZ word gespeeld, tegen PEC Zwolle. Het zou natuurlijk leuk zijn als ik die wedstrijd nog mee kan pakken ;).
Nog 127 dagen te gaan!